Yanvarda shu suratlarda ifodalangan voqea va hodisalar yuz berdi. Bu suratlar ishdan keyin asosan shanba-yakshanba kunlari qayerlargadir qilingan kichik sayohatchalarimizdan xotira.

Yanvarda dadam birinchi marta teatrga tushdi, akam bilan yoshlik xotiralarini eslab, Angrenga borib keldik, yoʻllar qor ekan, qorli yoʻlda shahar kezdik, ayolim va qizim bilan tabiat muzeyiga bordik, garchi Samira tez-tez, yoki qoʻrqqanidan yoki zerikkanidan "Kett-ttt-ttik-kettik", deya tinmagan boʻlsada, bu oy shunday sarguzashtchalar bilan oʻtdi.

Asosan, sayohatchilarning va "van life"chilarning videokontenti bilan oziqlandim, yanvar oyida. Va borgan sari bu kabi yoʻnalishga qiziqishim ortib bormoqda, albatta, avval ham hozir ham avtouyga qiziqishim bor. Nasib etsa, oilaviy avtouy bilan sayohat qilmoqchimiz. Va albatta uni ham blogga yozaman, balki vlog tarzida raqamlashtirarmiz. :)

Shu bilan birga yanvar oyi qorlarga boy boʻldi, bir necha marta Toshkentda, shuningdek butun respublika boʻyicha ham yaxshigina qor yogʻdi, shekilli. Qish qishligini, yoz yozligini, har fasl oʻziga mos va xos boʻlgani yaxshida. Eng kamida kitoblardagi tasvirlar va real fasllar orasida keskinlik boʻlmasa, bolalar ham qiynalishmaydi-da.

Shu bilan yanvar tugadi. Bir qarab chiqaychi, yana qachondir koʻrish muhim boʻlgan videolar bormikan, agar boʻlsa, pastda ulashaman, bu oʻzim uchun.

CouchSurfing - https://youtu.be/j-DrPIjhais?si=iu92p1vvpmanTaNL Avtostop haqida avvalroq eshitgan edim, lekin CouchSurfing haqida umuman eshitmagan ekanman, bu ham minimal harajat bilan sayohat qilish imkonini beruvchi xizmatlardan biri ekan, videoda oddiy shaharda kuryerlik qiladigan qozoq yigitining shu platforma atrofidagi fikrlari bayon etilgan, qiziq.

https://youtu.be/KyfUysrNaco?si=SmVMVapq-UEvpVUw - Naval Ravikant bilan suhbat, bu suhbatning matnini ChatGPT bilan tarjima qilib, oʻqib chiqdim, https://youtu.be/3qHkcs3kG44?si=Nye5m1axXmDKtzfu avval buni keyin yuqoridagini oʻqib chiqdim. Qiziq.

Hozircha shu, xayr.

Endi mana 2025-yil ham oʻtdi, umuman olganda yomon emas, yaxshi. Nimalar boʻldi, shaxsiy hayotimda keskin burilishlar boʻlmadiku, nisbatan bardavomlik yuz berdi. Ukam, singlim oilali boʻldi, ketma-ket, nabati bilan. Hayot shunaqa.
Avvallari, mening yoshligim oʻtgan chogʻlarda yilning oʻziga yarashgan nomlar va shiorlari boʻlardi, "Keksalarni eʻzozlash yili", "Homiylar va shifokorlar yili" va hokazo. Umuman, juda-juda koʻp nomlanish boʻlardi. Shunga monand men ham bu yilni shaxsiy nuqtai nazaridan "Oila yili" deb atasam boʻlarkan, albatta "Xotinaka" bilan kelishilmagan nom bu. :)

Oʻzimiz va Samira uchun koʻproq taʻsurot yaratishga imkon qadar harakat qildik. Mavsumga bogʻliq holda bogʻ-u xiyobonlardan, togʻ-u toshlarga, muzeylardan sirklargacha bordik. Oyiga kamida bitta shu kabi taasurot va dunyoqarashni kengaytiradigan maskanlarga tashrif buyirdik. Eng esda qolarlisi, "Amerika sirki" va "Qarsildoq" baleti boʻldi, men uchun, lekin sirkda Samira deyarli boshdan-oxir uxladi. Baletda esa, yosh cheklovi borligi uchun olib bormadik, amma albatta Samira ham koʻrishi kerak, degan yakdil fikrga keldik.

Kasb va shaxsiy rivoj tomonidan optika ochish yoʻlida bir nechta qadamlar tashladik, biroz oʻrganish ham boʻldi. Nasib etsa, 2026-yilda bu boʻyicha ham bitta optika ochishni maqsad qildim. Kasb yuzasidan hali ham oʻsha joyimda ishlayapman, keskin siljish yoʻq, qaytomon suzishni aniq bilmayman, afsuski.

Hozir Notionʻni ochib koʻrdim, 2024-yil uchun yozilgan rejalar bor ekan, lekin koʻpi bajarilmagan, lekin men 2026-yil uchun yana uni tahrirlayapman, umuman tahrirlamoqchiman. Xoʻsh, mana shu blogni yozish orqali 2026-yilga realistik rejalar yozib, uning sarhisobini ham keyingi yil soʻngida bir yozish niyatim bor. Lekin bir yillik rejadan tashqari, oila va shaxsiy rivojlanish boʻyicha 5 yillik strategik reja ham ishlab chiqish niyatidaman, buning uchun balki biroz muddat ketib qolar, amma vaqtga va resursga arziydi chamamda.

Rejalar va istaklarning oʻzaro nomutanosibligi ham aynan gʻalvir suvdan koʻtarilayotgan paytda odamni biroz xafa qiladi. Shuning uchun reja va maqsadlar qoʻyishda realistik va koʻp narsa kutmasdan, perfeksionistlikni yigʻishtirgan holatda yozmoqchiman. Koʻramiz. Keyingi yil albatta yaxshiroq, sarhisob yasayman deb oʻylayman.

Umuman olganda, bu yil ham yomon boʻlmadi, bir nechta, jumladan shaxiy moliyani yurgʻazish boʻyicha anchagina koʻnikma va odatlar shakllantirib oldim. Ichki sayohatlar va mashina haydash koʻnikmasini oshirdim (2 marta GAIga, 1 marta multiradarga jarimaga tushishga ham ulgurdim, va bu oʻrtacha bir yil uchun yaxshiroq koʻrsatkich, bundan ham yomon boʻlishi mumkin edi, har holda guvohnomani imtihonlarni oʻzim topshirib olganim naf berdi). Mashina bilan oilaviy borar joylarimiz yaqin boʻldi, koʻp boʻldi, kelgusi yili ham koʻp boʻlishini rejalashtirmoqdaman. Bir necha marta Toshkent-Navoiy-Toshkent yoʻnalishida yurdim. Keyingi yilda bu yoʻnalish oshadi, nasib.

Hay umuman, bu yilda tushirilgan rasmlarni joylasam qalay. Kirib kelayotgan yangi yil barchamizga muborak boʻlsin!

https://photos.app.goo.gl/LUEoh9D4DJZ3J2Kd6

6.04.2025 / Moychechak va nafas mashqi

Manakey, yangi 2025-yilni ham boshlab oldik. Oʻttiz yoshni ham qoraladim. 30 yil qanday boʻldi, qanday oʻtti, hammasi muhim. 30 yil hamma qatori goʻdaklik, bolalik, maktab va litsey, hamda Toshkenti azimdagi talabalik bilan nihoyaladik. Umuman olganda, yaxshi, menimcha, oʻzimning nazarimda ancha samarali boʻldi, qaysidir paytda oʻsha on bilan, qaysidir damda oʻtmish yoki kelajak bilan yashadim, oʻyladim, tasavvur qildim. Qaysidir oʻylar, fikrlar, tasavvurlar roʻyobi boʻldi qaysilaridir boʻy koʻrsatmadi yoki boʻyini oʻstirmadim. Na boʻlsada, shuncha payt oʻtdi, ortga qarab bir oʻylash kerak, biroz tin olib. Va qisqa boʻlsada, xulosalar yasash kerakdir balki. Bilmayman. Masalan, yana oʻn yoki qirq yildan soʻng shu jumlalarni oʻqib jilmayarman, balki xotiramni qayta jonlantirarman, har holda 30 yoshimgacha boʻlgan davrlarni eslash hozir osonroq va realroq boʻlsa kerak. Kim bilada yana 40 yildan keyin 30 yoshimgacha boʻlgan davrimga hozirgi kattalar kabi "fantastik" ertaklar yo hikoyalar qoʻshib gapirarman. Shu sabab ayni yilllarda yozib qoldirish sal hayotiyroq boʻlar chamamda.

Oʻzi men bir yaxshi paytda tugʻilganmanda ham yoshni ham yilni sarhisobini birdaniga qilsa boʻladigan sharoitda, kunda tugʻilganman. :))

2025-yil yanvari.

Yuqoridagi qismni adashmasam, yangi yilda yozgan ekanman, lekin eʻlon qilinmay yoki oxiriga yetkazilmay "Qoralamalar"da saqlanib qolgan ekan.
Mana yana yangi yil arafasi, yil soʻnggi, XXI asrning ham 1/4 qismini yashab oʻtdik.
Endi yangi yilga tayyorgarlik, ortda qolayotgan yilning qisman sarhisobi boshlanadigan palla, men bu jarayonga unchalik churuq kirmaymanku, lekin qisman-qisman bajaraman. Lekin ideal emas va oʻta tartibli ham emas, afsuski.

2025-yil dekabri.

Bir maqola oʻqib qoldim: Baxt uchun nima zarur?

Maqolada aytilishicha, baxt uchun koʻp narsa kerak emas, balki atrofdagilar bilan uzviylik, ular bilan sogʻlom munosabat siz-u bizni baxtliroq qilar, uzoq va sifatli umr kechirishimizga sababchi boʻlar ekan. Tadqiqotga koʻra, doʻst-u yorlarning koʻpligi emas, balki ular bilan sogʻlom aloqalarning oʻrnatilganligi mihim faktor sanalar ekan.

Shunaqa gaplar.

Oxirgi paytlar kitob oʻqish, sifatli kino koʻrish kabi yaxshi va kichik odatlarimni yoʻqtib qoʻydim. Ancha paytdan beri na sifatli kino koʻrdim, na tayinli kitob oʻqidim. Bu meni xavotirga solishi kerak. Xuddiki, dangasa "Rancho xojasi" dek tutyapman oʻzimni.
Hayot esa, oqmoqda, qaynamoqda, uchmoqda...

Bugun bir bemor keldi, 11-12 kun oldin 10 kunlik muolaja yozib bergan ekanman, lekin u bemorni xuddi 2-3 kun oldin koʻrgandek boʻldim. 10 kun 2-3 kun ichiga sigʻib oʻtib ketgandek tuyildi menga.

Blogga ham vaqti-vaqti bilan kirib turaman-u, lekin yozishga hech qunt boʻlmayotgan edi. Bugun ekan nasibasi, yozaqolay. Yozaman desang, mavzu topiladiku doim toʻgʻrimi?!

Albatta blog shaxsiy boʻlganidan soʻng hayotimdan, koʻrgan-kechirganlarimdan hikoya qilaman. Shu sabab, tarixni eslayin deb Google Photoni titkilab chiqdim, nima rasmlar tushirganman-u, qanday videolar olganman va qay manzillarda. Doimgidek, asosiy mavzu, qizim - Samira. Uning yangi hatti-harakatlari-yu, jimjimador mimikasi gallereyamni bezab turibdi. Hozir u Shoʻrtepada. Bir-ikki videoqoʻgʻiroq bilan bogʻlandim, bir-birimizni koʻrib, xursandchiligimizdan har xil oʻyinlar oʻynadik, kamera orqali bir-birimizni "xap-xap-xap" qilib, yeb qoʻydik ham. 😊

Shuncha davrda Samira oʻsdi, semirdi, ozdi, boʻyi choʻzildi, yurdi, yugurdi, ingilladi, gapirishni boshlayapti. Umuman olganda, rivojlanyapti. Ha, doʻstlar bolalar rivojlanishi tez, oʻrganishi tez, progressiv.

Blogning mana shu xat boshini 24.07 sanasida yozib boshladim. Nimadir boʻldiyu yoza olmadim, nimagadir chalgʻidim balki. Umuman olganda vaqt zuvvillab oʻtib bormoqda.

Hozir umuman oʻzim eslagan voqeliklarni yoza qolaman. Keyin yana oy yoki hafta, balki kun sayin davom ettirarman.

Hayot naqadar kutilmagan baxtli va baxtsiz hodisalar ustiga qurilgani koʻp oʻylantiradi.
Kecha akamning nurobodlik Sanjar (Togʻa) kursdoshi vafot etibdi, aytishicha tok urib olamdan oʻtibdi, shoʻrlik. Roppa-rosa 1 yil oldin Nurobodda aka bizni mehmon qilgandi, juda-juda hazilkash, sodda odam edi, oxirati obod boʻlsin! Juda qaygʻuli.

Oʻtgan yili mana bu postda Nurobodga sayohat haqida yozgan ekanman.

Yana nima gaplar: Bilmayman, umumiy dunyo juda notincha. Bir qarasang, sharqda, bir qarasang gʻarbda, bir uygʻonib tursang shimolda-yu janubda urush. Ayni kunlarda har taraf muzokaralarga yaqinlashyapti, lekin hali katta urushlar oldinda, deyayotgan siyosiy tahlilchilar ham yoʻq emas. Yashayversak koʻraveramizda. Nima boʻlsa ham asosiysi dunyo tinch boʻlsin!

Oilada hammasi tinch, hamma salomat.

Startap bozorda - bozor qaynoq - Express24, Blizz, Click startaplari sotildi. Bu oʻzbek startap bozori uchun juda-juda muhim voqelik.

Hozircha shu yerda tugatay, yana batafsil har voqeliklar va hodisalar haqida yozarman.

Videoda oʻz hayotingizni nega va qanday qilib hujjatlashtirish haqida fikr va tavsiyalar beriladi. Birinchi navbatda eslab, quvnash uchun ajoyib xotiralar, shirin kadrlar jamlanmasi sifatida fikrni ilgari suradi. Bundan tashqari, hobbi sifatida bu amaliyotni tanlash, ijodiy koʻnikmaga, odamning ijodiy qirralarini shakllantirishga juda katta turki boʻladi, degan fikrni bildiradi.

Aytishicha, uning dadasi ham doim oʻzining va oilasining, bolalarining rivojlanish bosqichlarini video va rasmga olib yurgan.

Bu oyda blogni yozishga erinib oʻtirgan edim, shu vaqtgacha yozmadim, lekin juda koʻp vaqt boʻldi, albatta. Oʻzi blog ham aynan shu ayni zamon va makondagi holatni hujjatlashtirish, xotira sifatida saqlash maqsadida yozaman, buni avvalgi postlarimda ham aytib oʻtganman. Lekin doimiy dangasalik sabab, buni yozishga ham odam erinadi bazan.

Oʻzi avvaldan xotira sifatida, shunchaki qiziqish sifatida rasm olishga juda qiziqaman, bilaman, juda zoʻr emas, lekin oʻzim uchunku. Ha aytgancha, singlim Yulduz ham "Dizayn: kompyuter grafikasi va badiiy foto" yoʻnalishidagi "Badiiy foto" fanidagi imtihonlardan mening "ijodimdan" foydalanib, yaxshi baho olib, imtihondan oʻtgan. Agar kuchimga shubha qilsangiz, anaqqisa.

Xoʻsh, avgust!

Avgustda hammasi yaxshi boʻldi, mehmon kutdik, sayr qildik, mehmon boʻldik. Umuman, Ismoil bobodan olingan videodagi holat hozir tasavvur qilish qiyin, lekin oʻsha zamon va makonda mening ham qarindoshlarim, bobo-momolarim, ota-onam va boshqalar ham shunga yaqin sharoitda yashashgan, toʻylar qilishgan. Hozir juda-juda xoʻp zamon, samarador boʻl, mehnat qil, barcha narsa muhayyo. Ismoil bobo ham xususiy mulkchilikni ichki meni bilan xohlayaptilar, jurnalist, yerlar xususiy boʻlgani yaxshimi deb savol bersa, menimcha yaxshi deb, iymanibgina javob beryapti. Qiziq.

Lekin aynan shu xususiy mulkchilikka oʻtish oʻsha davrda ham ayni zamonda ham rivojlanish uchun tirgak boʻlgan va boʻladi, deyishadi iqtisodchi mutaxassislar. Bundan tashqari, bir soha vakillari ham davlat tasarrufidagi ayrim korxonalarning xususiylashib, xalqaro kompaniyalar ham shu zaylda kirib kelishlarini oqlashmoqda, xususan "Humo" toʻlov tizimiga Qozogʻistonning "Kaspi" kompaniyasi qiziqish bildirganligi haqida ichki raqobatchilari shunday fikrda.

"Yangi Oʻzbekiston" bogʻini oilaviy sayr qildik. Bu bogʻ bizga eng yaqinlaridan biri hisoblanadi. Odatda mehmonlar kelsa va sayr qilishga zarurat tugʻilsa, shu bogʻga chopamiz. Daraxtlari ancha kattalashib, odamlar bilan gavjum boʻlib qolibdi. Chamamda, yana bir necha yildan keyin daraxtlari sersoya boʻlgach, soya-salqini oshib, shahardagi eng yashil va toza havoli bogʻ boʻlsa kerak.

Masalan, turmushga chiqib, qozogʻistonga koʻchib ketgan ammamni ham aynan shu bogʻda sayr qildirtirdik. Buncha ramziy-a.

Umuman olganda bogʻlar boʻlgani yaxshi ham ularga boradigan yoʻllarning qulay boʻlishi yana ham yaxshi. Lokomativ bogʻi ham yaqin, baʻzida piyoda borish xohishi tugʻilib qolardi, lekin piyodalar uchun yoʻlaklarning yomonligi, baʻzi hududlarda umuman yoʻqligi uchun piyoda chiqmaganmiz. Mana aynan shu avgust oyida Temur Malik koʻchasi Bogʻishamol chorrahasigacha juda qulay holga keltirildi. Bir kun albatta piyoda chiqamiz, Samira bilan.

Qurilish juda katta hajmda olib borildi, avtobusda oʻtgan-qaytganda koʻrdik, odamlar va texnikalarning sanogʻi yoʻq edi. Qiziqishga, taʼmirlash ishlari tugamagan holatda, toʻliq yopilgan "Selxoz" chorrahadan Lokomotiv parkka qadar piyoda yurdim, ja taʼmirlash ishlari jadal va zoʻr qilinayotgan edi. Menga yoʻl boʻyidagi daraxtlar taqdiri qiziq edi, chamamda, daratlarni butun qoldirgan holda yoʻlni rejalashtirishgan, ham turli yangi koʻchatlar ekib koʻkalamzorlashtirishgan, qoyil qolmay iloj yoʻq. Oʻzi umuman yoʻllar, yoʻlaklar, bogʻlar ijtimoiy obyektlar muhim, yaqindagina eʼlon qilingan mana bu xabar ham odamni xursand qildi:

“Birorta attraksion ham, restoran ham bo‘lmaydi”. Toshkentdagi sobiq astronomiya bog‘i jamoatchilik parkiga aylantiriladi.

Yaxshida doim ochiq, ortiqcha shovqinlarsiz makon boʻlsa-yu, qayta-qayta sayr qilsang. Hozircha bunday makon sifatida "Toshkentland", "Yapon bogʻi" (pulli va odam koʻp), "Ekspomarkaz" hududlaridan foydalanib kelamiz.

Eslashlaricha, bog‘ ancha o‘rtamiyona bo‘lgan va shaharliklar u yerga asosan cho‘milish uchun borishgan ekan. Ammo 1992-1993-yillarda shimoliy bog‘ hududida biznes markazi, Intercontinental mehmonxonasi va O‘zmilliybank binosi, shuningdek, akvapark va attraksionlar qurish loyihasi boshlangan ekan.

Umuman hozirgi holati ham yomon emas, shu holda rivojlantirilsa ham odamlar tashrif buyurishaveradi. Masalan, bemalol Boʻzsuv kanali boʻylab yurib, bahavo maskanda biror 20 km.ni bosib qoʻyish mumkin. (Bu lokatsiya bizga koʻp tanish,shundaymi Muxlisa?! 😊)

Bu hudud yoki bogʻ bizga yana bir jihatdan yoqimliki, Samira "ilk yurish mashgʻulotlarini" oʻsha yerda kolyaskasiga tayanib, bizni ham mashgʻulotiga qiziqtirib, qiziqishimizni joʻshtirib oʻtkazdi.

Video

Kolyaskaga suyanib yurishiga havasimiz kelib, shu yerning oʻzidan Chorsudagi hunarmandlar bozoriga yoʻl olib, Samira uchun yangi, milliy avtomobil - gʻovgʻaltak xarid qildik. Va avtobusdan tushishi bilanoq Qorasuv yoqasi boʻylab, mashgʻulotlarni yalangoyoq boshlab yubordi (oyoq kiyimni oʻzimiz bilan olmaganimizning sababi, hali bunchalik mashgʻulotga tez kirishib ketadi, deb oʻylamagandik-da).

Albatta, bolangning ilk qadamlarini tashlashini, umuman har qanday rivojlanish bosqichini koʻrish, kuzatish ham quvonarli ham zavqli. Baʼzida yurish uchun qayta-qayta urinishlarini koʻrib, yiqilsa ham qayta turishga harakat qilib, yana "tooy-toy" deb qadam bosayotganini koʻrsang, men ham shu bosqichlardan oʻtkanmanda-a, deysan, xuddiki ogʻir, qiyin ishdek tuyiladi.

Bolalar boshqacha, ular qaytmas, ular qiziquvchan. Aynan shu uchun ham ular rivojlanadi!
Qayta-qayta urinib, mashgʻulotni oʻzi uchun qiziqarli holga keltirib, davom etishadi, qaytishmaydi.

Shu kabi yorqin xotiralar bilan avgust ham oxiriga yetib qoldi, bayram uchun berilgan 4 kunlik dam olishda hammamiz qishloqqa ketdik, biroz dam olish, qarindoshlarni yoʻqlash, munosabatlarni mustahkamlash uchun.

Baʼzida biror koʻrsatuv, kino koʻraman yoki podkast eshitaman-u, eng yoqqanlari biroz muddat esda qolib, keyin yillar oʻtib, oʻsha koʻrsatuvda aytilgan biror fikr yoki tezisning manbasini topolmay qolaman, shuning uchun oylik Youtube tarixini qarab chiqib, aynan bu oyda qaysi videolar yoqqan va kelgusida bu manbaga ehtiyojim boʻlishi mumkinligini bilsam uni shu yerda yozib qoldirishga qaror qildim. Bu xuddiki Afisha Mediaʼning "Oʻzbekcha Youtube" turkumi kabi.

O‘rmonga aylanayotgan qir - Otabek Nuriddinov Asaka tumani adirligidan 220 gektar yer olib o‘rmonzorga aylantirmoqchi;

67 yoshida ingliz tilidan B2 daraja olgan ustoz - Abdug‘ofur Hotamov TATUning Samarqand filiali oʻqituvchisi;

Ovoz loyihasida tataristonlik qiz Saida - Ravshan Nomozovning Hayol qoʻshigʻi bilan u kishini menga qayta kashf qildirdi. Ajoyib. Oyni Ravshan akaning bir nechta qoʻshiqlarini tinglab oʻtkazdim, desa ham boʻladi.

"Dev bilan pakana", "Abdullajon" montaji va Obid Asomov | Jahongir Qosimov - taniqli o'zbek rejissyori bilan podkast. Jahongir akaning "Dev bilan pakana" filmi menga juda yoqadi, yoshligimda koʻrganman, yaqinda ham qayta koʻrgan edim, ushbu podkastda jurnalist "Suv yoqalab" filmiga ham koʻp toʻxtalib oʻtdi, afsuski uni toʻliq koʻrmagan ekanman, koʻrganman-u, boshdan oxir emas. Ertasi kuniyoq Muxlisa bilan filmni koʻrishga kirishdik. Filmni koʻrib Joʻraqul bobomni ham koʻp esladim, bizni qoʻllab-quvvatlashi, Qorakoʻldan oʻqishdan qaytganimda, keyinchalik Toshkentdan qaytganimda qachon kelishimni bilib, uyga kelib doim kutib turishlarini, hol-ahvol soʻrab, imtihoncha qilishlarini, har bayramda amakivachchasi Baxtiyor togʻam bilan birga hamma qarnishdoshlarini yoʻqlab kirib chiqishlarini, taʼlim atrofida gapirishlarini, umrining oxirgi yillarida xotiralar qoldirishga harakat qilganini koʻp-koʻp esladim, kino koʻnglimni juda-juda boʻshashtirdi. Ana kino!

Odam oʻsha vaqtlari bilmas ekan, bu paytlar, bu onlar gʻanimat ekanligini, afsus. Men hozir ham, bilaman keyin ham bobom bilan koʻp suhbat qilgim keladi. Qaysidir mavzularda fikrlarini soʻragim keladi. Shukrki, yorqin xotiralar bor, eslashga, qadrlashga arzigulik yoʻli bor.

Xabardor.uz ham Epizod nomli turkum videolar qilayotgan ekan, tasodifan psixiatr Muhammaddilshod Tursunov ishtirokidagi videoni koʻrdim. U kishi yotoq bemorlarni yoki vafot etgan odamlarni tashishda oʻzi tashkil qilgan korxonasi orqali xizmat koʻrsatib kelayotgan ekan. Bu suhbatda shu mavzuda ravon holda noodatiy holatlarni batafsil yoritib bergan.

Har doimgidek, sayohatga ixtisos vloglar: На ПАМИР на ЖИГУЛЯХ! Через СРЕДНЮЮ АЗИЮ на ВАЗ 2102: ПЕРЕВАЛ 4655М., ЖАРА, ГОРЫ, ПУСТЫНИ!

Jigulida butun Oʻrta Osiyoni aylanib chiqib, Pomirgacha borishdi-ya azamatlar! Qoyil qolmay iloj yoʻq.

Alisher aka Fayzullayevning professor Abdug'afur Xadjimetov bilan toʻgʻri ovqatlanish mavzusidagi - "Ovqatlanishda meʼyor - Soqʻliq kaliti" suhbatini koʻrdik, bu amal qilish lozim boʻlgan, umuman oʻzim ham biladigan, lekin amal qilish qiyin boʻlgan keyslarga boy.

Va yana quyidagi videolarni ham qiziqish bilan koʻribman:

• 1000KITOB podkast: “Biz bu loyihaga hayot-mamot dasturi sifatida qarashimiz kerak"

• Raqobatli sotish - eng zo‘r sotish | [DIALOG]

8 soat mukammal uyqudan keyin yozilayotgan post. :) Shunchaki, ora-sira Navoiyning ushbu misralari tilimda aylanib qoladi va hozir ham shunday bo'lgani sabab, epigraf o'laroq keltirib o'tdim.

Aslida kecha iyul oyining hisobotini qilmoqchi edim, qaybir ma'noda, lekin yozishga imkoniyat ham xohish bo'lmadi. Bir oylik mehnat ta'tilidan so'ng ishni ham boshlab oldik. Mehnat ta'tilida davomida yaxshi xotiralar yaratishga imkon qadar harakat qildik. Sayohatlar, tadbirlar, suhbatlar. Ta'til boshlanishidan sal oldinroq 2x6,5 oshxonani (balkon) qayta ta'mirlashni dadam bilan boshlab yubordik. Qo'limizdan kelgunicha bu missiyani uddaladik. Umuman olganda ta'mirlash ishlari ham agar usullarini, qayerdan, qanday qilib boshlashni bilsang unchalik ham qiyin mashg'ulot emas menga. Albatta professional qurilish haqida emas gap. Havaskor qurilish qilishning eng yomon tomoni nazarimda, sarflanadigan material, qurilish hajmini to'liq rejalashtira olmaslik. Bu kabi xatoliklar bir-ikki marta kuzatildi.

Bu orada qurilishni ham davom etdi, men kursdosh do'stlar bilan Bo'stonliqqa dachaga bordik, shu zayl Nanay qishlog'idagi shiroyli Aksarsoy sharsharasiga piyoda yoki "uzazik"lar bilan chiqish mumkin. Biz "uazik" bilan chiqishga qaror qildik, chunki har xil jismoniy ahvoldagi sheriklar bor edi.Jismoniy va maxsus tayyorgarliksiz 8-10 km bosib o'tish o'tirib ishlaydigan odamlarga albatta qiyinchilik tug'diradi.

Bolalar suratga tushirishibdiyu, bu kabi go'zal chiqmagan ekan, shu sabab Davron akaning blogidan oldim.

Piyoda borganimizda juda zo'r bo'lar edi, lekin uazik bilan ham borib-qaytish juda bir boshqacha taasurot berar ekan. Sharsharaning go'zalligidan bahra oldik, muzdek taftidan rohatlandik. Lekin sharsharaning suvi juda-juda muzdek ekan, bir necha soniya oyoq botirishingiz bilan muzlatib tashlaydi.

Va nihoyat Navoiy sari yuzlandik.

Navoiydagi eng asosiy tadbir - Samiraning 1 yoshi edi.

1 yosh tug'ilgan kuni bilan birgalikda Sardor va Samiraning "Тұсаукесер" marosimi ham o'tkazdik. O'ziga xos an'ana, qiziq. Bu marosim ham zamonaviylashib, qozoqcha milliy kiyimlar, maxsus iplar, yo'laklar bilan o'tkaziladigan holatga kelibdi. Bu albatta odamlarning to'lov imkoniyati bilan bog'liq jarayon, nazarimda.

Tadbirdagi suratlar sifatsiz bo'lgani sabab, keyingi kun qayta kiyintirib, yorug'da tushirilgan rasm. Xuddiki ataylab qilingandek, fotoapparatni "zaryadchigi" qolib ketmasin deb e'tiborli bo'lsam, bu safar batareykasi Toshkentda qolib ketibdi. :)

Oy oxirlariga kelib, Samarqandning Nurobod tumaniga sihatgohga, umuman olganda dam olishga bordik. O'zi Omonxona yoki boshqa makonga bormoqchi edik, lekin yaqinroq deya shu yerni tanladik. Nurobod ham maydoni keng sanoat va chorvachilikka ixtisoslashgan tuman ekan. Sanoat zonasi sifatida Konimex, Zafarobod kabi uran qazib olinadi.

Shu bilan birga, aytishlaricha, 30 dan ortiq katta va kichik sanatoriyalar bor ekan. Rosttan ham sihatgohlarga chorlovchi turli xil e'lonlar, afishalar bilan to'lgan shaharcha. Biz joylashgan "Qaynarbuloq" sihatgohi ham shaharchaga yaqin hududda joylashgan, ochilganiga 2 yil bo'lgan ekan.

"Qaynarbuloq" haqida gapiradigan bo'lsam, sharoitlari yaxshi, xonalari toza-ozada, xizmat ko'rsatuvchi xodimlar oddiy, muomilani do'ndiradigan, samimiy odamlar. Ayniqsa, xizmat ko'rsatuvchilar juda bir samimiy kishilar. Umuman, o'zi o'zbekistonliklarning eng afzal jihati shu muomila, hurmat, samimiyat bo'lsa kerak. Aynan shu asosga ko'ra, bizda xizmat ko'rsatish sohasiga alohida urg'u berilayotgani bejizga emas. Albatta iqtisodiy nuqai nazardan ham xizmat ko'rsatish sohasining YaIM ulushining oshishiga ijobiy qaraladi. Tibbiyotda ham ko'plab qo'shni respublika fuqarolari o'zbekistonliklarning xizmatlaridan faqatgina xizmatning arzonligi uchun emas, xodimlarning astoyidil, samimiy va sifatli xizmatlari sabab ham foydalanishadi, deb o'ylayman.

Faqat shu xizmatlarda kichik eʼtiborsizlik sabab yoki shunchaki bilmaslik sabab turli qovunlar tushiriladi. Eng asosiy qovunlar atrofimizdagi bannerlarda namoyon boʻladi. Shu kabi holatlarga barham berish maqsadida faollar harakat boshlashibdi.

Mana shu yordam menimcha "Xasan Qassob oshxonasi"ga ham zarur. 😊

Umuman olganda, Nurobodning dasht manzaralari menga juda ham yoqdi. Ayniqsa kun botar vaqti osmonning tasviri juda boshqacha.

Nurobodda damni olib, "Boqiy Samarqand" sari otlandik, izlab-izlab, Yandex orqali topdik, issiq boʻlgani sabab koʻp ham aylanmadi, bitta-bitta marjoniy yeb qaytdik.

Rasmlarga ham tushdik. :) Samarqand osh markazi N1 dan osh yedik. (Menga Samarqand oshi doim yoqqan, tabir joiz boʻlsa, Toshkent va Samarqand oshini yeganimdan soʻng osh nima uchun milliy taomimiz ekanligini anglaganman. 😊)

Shu bilan safarimizni nihoyasiga yetkazdik. Yoz kunida bolalar bilan boshqa joylarga borishni rejalashtirmadik, bu issiqda bolalar tugul, kattalarni ham oftob urishi mumkin, axir.

Yozishni 2-avgust boshlagan boʻlsam, mana 13-avgustda chop qilyapman. Bu vaqtgacha sayqallamadim, shunchaki dangasalik sabab tashlab qoʻydim. Postga avgustdagi hodisalarni ham qoʻshib yubormaslik uchun toʻxtatayin. Shiraz - Sogʻinish qoʻshigʻini ham oʻzini majburlab, kabi soʻzlar bilan tugatadiku (birinchi jumlani toʻgʻri tushungan boʻlsam):

Созимди токтатайын туспей турып,
Атадан мура калган дастанына,
Гарезсиз елим менин аман болсын,
Бахыт кус ози консын басларына.

Qurilish ham yakunlanib qoldi. Qurilish. Ha bizdek qurilish ko'rmagan odam uchun 2x6,4 m joyni qayta sozlash ham katta qurilishda endi.

Men ko'rgan qurilishlar yillar davomida sekin-asta bitkazilgan, ba'zilari juda ko'p yillar davom etgan. Anglayapmanki, qurilish ham oson narsamas ekan. Umuman, o'zbekchilikda mashhur ikki xona bir kolidor qurish ham shu kabi osonmas, menimcha.

Qurilishda eng nojo'ya jihati asosiy maqsad qolib, ikkilamchi masalalarga ahamiyat qaratish deb bilaman. Masalan, oshxonani qishda sovuqdan yozda issiqdan himoyalash uchun boshlangan harakat, butun boshli oshxonaning devorlari-yu tomi va mebellarigacha o'zgarib ketdi. Lekin haligacha tashqi qism izolyatsiya qilinmadi, afsuski. Olx'dan qidirib ko'rdim, bu xizmatni ko'rsatadigan odamlar ham juda ko'p ekan, ayrimlari hattoki alpinist ekan. To'g'rida doim ham baland binolarning oynalarini yuvishga ehtiyoj yo'qku, yana ham Toshkentda, kam sonli osmono'par binolari endi-endi ko'payotgan shaharda.

Shu kabi noyob xizmatlar bozorining aynan Olx'dan topilishi ham bir eʼtiborli holat asli. Bu yoʻnalishda ham bir qancha startaplar paydi boʻldi: ustabor, tezservic va hokazo. Lekin aynan shunaqa xizmatlar kerak boʻlganda olx asqatadi, boshqa servislardan umuman foydalanmayman. Masalan, yaqindagina "chugun batareyka"larni qayta ishlovchi kichik sexchaga uydan chiqqan eski "chugun"larni sottim. Sergelidan Qorasuvga kelib har bir qovurgʻasiga pul toʻlab olib ketyaptimi, demak bu xizmat sohasida ham tirikchilik qilsa boʻladi, lekin ogʻir albatta. Kamiga 5-etajdan 12 ta qovurgʻali chugunni tushirish azob.) Bogʻdodlik kolleksioner akaning ham tirikchiligi aynan eski batareykalarga qayta hayot berish ekan. Aka nafaqat batareykalarga, balki qishloq-u ovullarda xonadonlarda topilgan turli tarixiy buyumlarga ham umr beryapti ekan. Men bunday odamlarni koʻrishdan, eshitishdan, nima motiv bilan bu ishlarga jiranganlaridan juda zavqlanaman. Bilamanki, bu kabi insonlarda yurtimizda, butun dunyoda ham koʻp. Bittasi, uydan sal narida Sultoniya-Shoʻrtepa koʻchasida joylashgan "Qovoq muzeyi". Deyarli har kuni shu yoʻldan ishga borib kelaman. Doim diqqatimni tortgan. Va bir-ikki marta qiziqib qidirib ham koʻrganman, negadir shu vaqtga qadar kirmaganman. Yaqinda Gazetaʼda shu muzeydan reportaj tayyorlashibdi, juda ajoyib.

Nafaqadagi ikki oʻqituvchi tomonidan yaratilgan qovoqlar olami. Baʼzida hali oʻttizga kirmay turiboq nima qilayotganing, nega bu amallarni bajarayotganing haqida oʻylanib, fikr surib qolasan kishi. Nafaqa yoshida bilmadim, qanday savollarga duch boʻladi odam, bilmayman. Avvalroq koʻrgan edim, er-xotin nafaqadagi shifokorlar, Toshkent viloyatining qaysidir tumanidan joy olib, juda ajoyib bogʻ-u rogʻ yaratishgan edi. Oʻshalarga ham juda havasim kelgan edi.
Har togʻga dam olgani chiqib kelganda togʻlardagi asalari oilalarini koʻrib, oʻsha yoqlarga ham koʻchib ketgilarining keladi. Toza havo, tinch joy, goʻzal tabiat, qiziqarli tabiat bilan bogʻlangan ish.

Qaysidir jihatki, tabiat bilan uygʻun yashashga, tabiatga intilishga moyil, degan fikrni qayerdadir oʻqiganman. Va shuni isboti sifatida, har tabiat qoʻyniga yaqinlashganda odamning bahridili ochiladi. Oʻta chuqur dam oladi.

Dizayner yigit shahardagi shovqunli hayotini tark etib, oʻrmonzorda boshlagan Pchelosharing startapi kabi togʻda oʻtirib olib, Sharebee loyihamiz orqali shahardagilarga asalari sotarmiz. Lekin avvalo boshlash kerak.

Bu startap ham bizda amallasa boʻladi, bilaman, bozor tor. Lekin eski buyumlarga qayta jon bergan kabi klassik bizneslarga ham yangi biznes modellar orqali qayta jon berish kerak chamamda, har holda qoʻshimcha qiymat ortadi. Oʻzi asli klassik asalarichilik ham serdaromad kasblardan biri. Unga yangi biznes model tatbiq etsangiz, nur ustiga aʼlo nur boʻladi, albatta.

Hamma narsaga mehr bersangiz undan nimadir unadi, xoh biror loyiha boʻlsin, xoh biror kasb, xoh farzand. Asosiysi mehr, shunchaki mehr, yaʼni sevgi. Sevgi, ishq esa oson unavermaydi. Ha, shunaqa. Mehr, sevgi, ishq.

Avval ham yozganman qandaydir, oʻzimdan katta oʻtgan yoki yashayotgan avlodning oʻylash tarzi, fikrlari qiziq men uchun. Lekin oʻylanamanki, keyingi avlod uchun mening yoki atrofimdagi avlodning qarash va fikrlarining qiymati qanchalik boʻlar ekan. Shu jihatni oʻylab, bazan fikrlarni yozmayman yoki tizimlashtirolmayman. Tizimlashtirish yoki ichki senzuraga yoʻl qoʻymay yozishing qanchalik ahamiyatli oʻzi, shu qiziq menga.

Qandaydir, senzurasiz yozsang, oʻzingni ochiq maydonda hammaning koʻz oʻngida taftish qilsang, qalay boʻlarkin-a?! Menimcha, qiyin, juda qiyin. Odam omma oldida oʻzini taftish qilish tugul holi qolganda ham uzoq muddat taftishga berilishni xohlamaydi. Nega?! Aytishadiku, oʻzini ustidan oʻzi hazil qilib, kulolgan odam oʻz-oʻzini anglgan inson deb.

Iddallosi klaviaturani bosyapman, uyqum kelyapti, koʻz yumilib, ochilib yotibdi, ketish kerak. Tezgina uxlash kerak.

Bugun litseydoshlar bilan "Sokinsoy"da acchiq osh yeb qaytdik, metroda kech qaytdim, shunga C-Spaceʻga kirib, bir nimalar yozgim keldi, yozdim. Imloga tekshirmadim, keyinroq tekshirarman. Uyqu kelyapti, ketdim.

Uxlash mehrni, sevgini, ishqni joʻshqinlantiradi, joʻshqinlantirishiga ishonaman ham. Aslida ham shunday boʻlsa kerak, googlelab koʻrish kerak. Uyqu sabab erinyapman.

Rasmlar muallifi oʻzim.

Blogni ochib qarasam, oxirgi 3 oydan buyon har oyning oxirgi kunlarida post yozayotgan ekanman, qiziq.

Avvallari, o‘-o‘sha 2014-2015 yillarda hali knopkali telefonlar zamonida "Nokia"ning qaysidir nol-nol modelida (Institutning 1-kurs vaqtim qaysi model ishlatganimni bilmayman, lekin litseyda Nokia 2600 ishlatgandim) Twitter’da ko‘p yozardim. U vaqti o‘zbek twitter muhiti ham boshqacharoq edi, nazarida. Asosan, tibbiy yo‘nalishda qisqa-qisqa "chug‘urlab" qo‘yardim. Balki hozir yozishga bo‘lgan xohish o‘shanda qolgan asoratdir. :)

Yuqorida aytganimdek, har oyning sarhisobini yozish istagi paydo bo‘lgandir. Umuman shunaqa, asosiysi yozyapman.

Bir muddat bo‘lganda o‘yladim, shu vaqtga qadar bo‘lgan muddatda mening tasarrufimdagi bir qancha saytlar ko‘plab ma’lumotlari, kontentlari bilan birga yo‘q bo‘ldi, shu sabab urazbaev.uz blogini ham o‘zim tomonidan olingan ijara server yoki hostinglarda emas, blogingga ixtisoslashgan yirik loyihalarda olib borishim kerak. Hozir Teletype’dan foydalanyapman, lekin xuddi kelajagi yo‘qdek nazarimda, shu sabab bilgan platformalarim, dzen va mediumni ko‘rdim. Ular ham kichikdek go‘yo. Ayniqsa, dzen’ga ishonch yo‘q. Bilmadim, qayergadir, umrbod saqlanadigan joy topishim kerak. Ha bilaman, web.archive.org bor, lekin u ham hamma sahifalarni saqlab qolmaydi-da. Ham hozircha, bizda bloklangan sayt.:)

Ba’zida o‘ylayman, balki ijtimoiy tarmoqdagi sahifalar barqaror, umuman umrboqiydir. Bunga ham qarshi argumentim bor-da, o‘-o‘sha, knopkali telefonlar zamonida o‘zbekistonliklar orasida Odnoklassniki.ru tarmog‘i mashhur edi, kimdirlar u yerda qandaydir hisobini yuritdi, tarixga muhrladi, lekin u ham shakl va shamoyil jihatidan ancha o‘zgardi. Balki men yuritgan guruh va kanallar ham yo‘qolib ketgandir. Bir guruhim bo‘lardi, aforizmlar tashlab turardik, yaxshigina obro‘li edi. Erinmay, knopkalar bilan terib, aforizmlarni kitobdan ko‘chirib yozardim, albatta, mualliflari bilan. Ba’zi aforizmlar esimda ham qolgan, lekin guruh qayerda, qanday ahvolda bilmayman. Umuman, u yerda shaxsiyatim haqida hech narsa ham yo‘q edi.

Korporatsiyalarga tegishli bo‘lgan, ijtimoiy tarmoqlarda sahifa yuritish yaratilgan kontentning uzoq yillar saqlanishining kafolatidir balki. Mayda-chuyda, platformalardan ko‘ra. Lekin 50-300 yildan keyin qanday texnologik o‘zgarishlar bo‘ladi-yu, bu yozganlarimiz toshga o‘yib yozilgan ilk belgilardek ko‘rinish berar, bilmaysan kishi. Lekin buning ham o‘z qizig‘i bor.

Hozirgi zamon va makonda imkoniyati mavjud bo‘lgan texnologik yechimlardan foydalanib, ul-bul qilaveraylik-chi, asosiysi undov. Ishlatsam-ishlatmasam, ChatGPT - 4o yoki Gemini’ning sahifasi ochiq turadi, ba’zi-ba’zida nimadirlar so‘rab turaman. ChatGPT bilan Iqtisodiyot institutining statistika, makro-, mikroiqtisodiyot, atrof-muhit, xulq-atvor iqtisodiyoti kabi fanlardan imtihon topshirib, qarzlar yopildi. Bu ham endi, anaqada. 😂

Shu soʻzning "prikol" maʼnosini qidirayotib, Savodxon.uz saytining sotilishga qoʻyilganligi haqidagi xabarga koʻzim tushdi.

Shu loyiha ham koʻz oldimda yetilib-yetilib, rivoj topdi. Bepul va kam funksional subdomendagi saytdan butun boshli monetizatsiyaning obuna modeliga asoslangan, shu yoʻnalishdagi yangidan-yangi loyihalarga zamin ochib bergan (lotin.uz, matn.uz, izoh.uz, tahrirchi.uz, tahrirlovchi.uz), zoʻr loyihaga aylandi. Mana loyiha muallifi sotishga ham qaror qilibdi, shu bosqichga ham kelishibdi. Men bundan juda ham xursandman. Muhim loyihani daromad keltiradigan, rivojlangan holga keltirish va uni yana yangi bosqichga chiqarish juda muhim. Bu loyiha avval boshidan pul qilishni rejalashtirmagan. Koʻp yil davomida oʻzim ham foydalanganman, ham bepul ham pulli versiyasidan. Menga pulli boʻlganidan keyin UI/UX jihatlari juda yaxshilangani yoqqan edi. Men oʻylaymanki, ijtimoiy ahamiyatga ega loyihalar ham oʻzining monetizatsiya usuliga ega boʻlishi shart. Kichik va koʻlamsiz loyiha boʻlib qolgandan koʻra, ayrim monetizatsiya usullaridan foydalanib, yirik yoki oʻrta va ajoyib loyiha boʻlishga intilgan maʼqul.

Ijtimoiy loyihalar yoki startaplar uchun yaxshi biznes modelini freemium deb bilaman, baʼzi asos funksiyalar bepul, qoʻshimcha imkoniyatlar esa, pulli. Marhamat, pulli qism orqali tushgan daromad bilan loyihani sekin-asta rivojlantirish mumkin. (Oʻzi umuman, shu mavzuda, yaʻni startaplar, tadbirkorlik muhiti haqida kuzatuvlarim haqida yozib borsam ham boʻlarkan, chunki bu borada koʻp oʻylayman, odatda. Men ham endi chala tadbirkorda. :))

Indallosi, ijtimoiy-tadbirkorlik muhim narsa. Ayniqsa, biz kabi rivojlanayotgan davlatlar uchun oʻta muhim yoʻnalish, deb bilaman.

Ijtimoiy loyihalar haqida gap ketar ekan Obuna va GoodGroup loyihalari haqida gapirmay oʻtib ketib boʻlmaydi, juda qiziq va ajoyib loyihachalar.

Umuman bu yoʻnalishdagi yana bir yaxshi loyiha Tahrirchi, deb bilaman. Yigitlar bilan bir qancha tanlovlarda birga qatnashdik, gʻolib boʻldik, rivojlandik. Yaqindagina loyihaga yangi funksiya tarjimon yoki "Tilmoch" qoʻshishibdi, ayniqsa, qoraqalpoq tiliga tarjima qoʻshishgani juda yaxshi ish boʻlibdi. Va obuna narxlarini ham biroz oshiribdi. :) Menimcha, til imkoniyatlarini texnologiya bilan birlashtirib, ayniqsa sunʼiy intellektdan foydalangan holda rivojlanish ajoyib albatta.

Bu yoʻnalishdagi ilk standartlarni, yaʼni marrani Savodxon qoʻyib bergan. Bu yoʻnalishda mavjud boʻlish uchun sen Savodxondan yaxshiroq boʻlishing kerak edi. Va bir nechtasi urinib koʻrdi, lekin Tahrirchiʼgina undan yaxshiroq taklif bera oldi xolos. Hamda bu ildamlikni davom ettirmoqda. Endigi planka esa, Tahrirchiʼda. Agar bu yoʻnalishga aralashmoqchi boʻlsang, undan ham zoʻrroq taklif bilan chiqishing kerak. Bu jarayon hamma sohada, hamma yoʻnalishda birdek ishlaydi, deb oʻylayman, albatta istisnolar bilan.

Umuman olganda, koʻp narsalar yozmoqchi edim, oʻylagan matnlarim ham boshqacha edi. Lekin Savodxonʼning sotilishi haqidagi eʼlonni koʻrganimdan keyin miyadagi fikrlar bu tomonga burildi. Rost, men oʻzbekistonliklarning ham loyihalari milliy yoki xalqaro darajadagi ommabop loyihaga aylanib, katta-katta savdolar boʻlishini, yirik loyihalarga qoʻshilishini istayman. Bu yoʻnalishdagi har qanday xabar meni xursand qiladi.

Javlon akaning savdosini bersin, Savodxon baland narxlarga, akadan ham jonkuyar odamlarga sotilsin, Tahrirchi rivojlansin, xalqaro darajaga chiqsin, hamma-hammaning ishiga rivoj bersin, loyihalari gullab yashnasin, shu jumladan oʻzimizning kichkintoylar ham. 😁

Hozir oilaviy Qozog'istonga sayohatimiz, sayohatdan olgan taasurotlarim, tarix uchun turli fotosuratlar muhrlab qo'yishni niyat qildim. Sayohatnoma yozish bo'yicha tajribam yo'q. Har holda bu professional sahifa emasku.

Sayohatimiz O'zbekiston-Qozog'iston G'istko'prik chegara postida 12 soat navbat kutish bilan boshlandi. Aytishlaricha, mashina bilan ba'zida 1 soatga qolmay chegaradan o'tishing, ba'zida esa 24 soatlab kutib qolishing mumkin ekan.

Sayohat ayni bahorda yomg'ir ham lolalar ham bor paytda boshlandi.

Juda-juda olisni, tugamas kenglik oilaviy suhbat, hazil-huzul qilib bosib o'tdik. Bu masofa, bu ba'zida qiziq, ba'zida zerikarli, monoton kenglik odamning hajm haqidagi miya modellariga "dars" beradi.

Redniygacha bo'lgan yo'lda juda kam aholi punktiga duch keldik. Aholi punktlari oralig'i ham juda uzoq-uzoq. Ba'zi joylarda yo'lning ikki cheti yoki yo'ldan ancha uzoqda kichik-kichik ko'lmaklarga ko'z tushadi, menimcha bular suv toshqinidan qolgan "asoratlar". Ahyon-ahyon "zapravkalar" chiqadi, lozim bo'lganda shulardagi do'kon yoki hojatxonadan foydalandik.

Hikoyam o'zim uchun qanaqadir qiziq chiqmayapti-ya, negadir. Demak boshqacha yondashish kerak . Hay demak bunday qilaylik.
Qarindoshlar hammasi sog'-omon. 80dan oshgan Sadu qudabobo 90ga kirib, Pradoli bo'lmoqchi, yazna o'zi bilan o'zi ovora, ammam hamma bilan ovora, Aziza o'zi bilan, Avez kelin bilan, Feruza, Mo'ldir esa to'y bilan ovora. Xullas, shunaqa holatni his qildim. Endi esa, rasmlar va qisqa eslatmalar yozib ketay. Hammasi zerikarli bo'lmasin.

To'y, qiz uzatish, mehmon kutish va boshqa hamma tadbirlar ajoyib o'tdi, umuman gap bo'lishi mumkin emas. Faqat bir narsani o'yladim, agar bu kabi to'ylar bizda ham urfga aylansa, ko'pchilikning moliyaviy jihatdan "beli sinadi", menimcha.

Tadbirlar orasida istalgan bitta yo'nalishdagi avtobusga chiqib, ancha masofa yurgandan so'ng tushib, ko'chalarni aylanishga kirishdim.
Avtobuslar juda eski, o' o'sha, ota-bobom yoshligida mingan avtobuslar.

Shaharda xuddiki ikki davr to'qnashayotganga o'xshaydi. Sovet davridagi avtobuslar, muhit, lekin to'lov onlayn - Kaspi orqali. Toshkentda ham endigina joriy qilingan ta'rifli tizim eski avtobuslarda ham ishlar ekan. Ja Toshkentchalik emasu, lekin naqd va naqdsiz to'lov orasida farq bor ekan. Menimcha, bu biznesning kuchi. O'zbekiston fintech bozori fenomenal hodisa bo'lganidek (Paynet, Click, Payme va hkz), u yerda Kaspi hamma narsa.

50 metr farq bilan eski bekatdagi muzqaymoqxonani (Balmuzdaq) ham zamonaviy kofeshoplarni ham uchratish mumkin.

Kichik, iqtisodiyoti faqatgina og'ir sanoatga bog'langan shaharda yuqoridagi kabi "qoldiq" e'lonlar taxtasini, eski uyning birinchi qavatini egallagan markaziy kutubxonasini ko'rib, avvalgi davrlar esga keladi. Shu bilan birga jamoat tashkilotlariga, jumladan kutubxona va muzeyga ilingan mana bu kabi ko'rsatkich esa, juda ajoyib. Xattoki Toshkentdagi davlat yoki jamoat tashkilotlarida ham bu kabi tashabbusni ayni zamonda kamdan-kam uchratasan kishi. (2019-yilda bu bo'yicha ishlar boshlanishi aytilgan ekan. Shu bahona muzeyga ham borarmiz.)

Kichik shaharda mana bu kabi tashlandik binoda, bizda 2022-yild rasmiy yopilib, ayni kunda yana qayta ko'payib qolgan (23 ta ekan. Oxirgi 23-si uyimiz yaqinida Qorasuv-1'da aprel oxirlarida ochilgan edi.), asosan podval, asosiy binoning ikkinchi yoki uchinchi qavatida joylashadigan Fix Price kabi mashhur do'konlarni ham uchratish mumkin.

Uylar oralab yurarkansan, yuqoridagi kabi milliylik ruhiga yo'g'rilgan (milliy ornament) uylarni va quyidagi kabi ikki qavatli "faoliyatini tugatayotgan" turar joylarni ham ko'rish mumkin.

Shaharda mana bu kabi noyob beztilgan, o'zgacha ko'rinishdagi dorixona bilan bir qatorda xaroba uyda ochilgan "Stomatologiya"ni ham uchratish mumkin.

Yuqoridagi dorixonani ko'rib, juda qoyil qoldim. Toshkentda dorixonalar juda-juda ko'p bo'lsada, hech bu kabi noyobini uchratmaganman. Hattoki, eng raqobatli bo'lgan umumiy ovqatlanish tarmoqlarida ham bu tashqi ko'rinishga bu kabi yondashganini hozircha ko'rmadim, chamamda. Balki bordir, bitta-ikkita. Lekin aniq bilan dorixonalarda bunaqasi yo'q. Yerto'lada, hatto undan ham pastroqdan dorixona ochsang ham
daromad o'laroq gullab-yashnayotgan dorixona egasi hechqachon bu ko'rinishda mijozlarni jalb qilmas.

Nurayotgan (aniqrog'i, tugayotgan) devorlani, ularga chizilgan san'at na'munalarini ko'rib, xafa yoki xursand bo'lishingni ham bilmaysan kishi. Street art ham har holda san'at. Ko'cha san'ati ustalariga imkon berish, asarlarini hurmat qilish lozim.

Yaxshiki, oxirgi yillarda bu kabi ahmoqona ishlar kam qilindi. Balki ko'cha rassomi katta tadbir uchun asar yaratibdi, qoyil.

Koʻp qismini suv bosgan boʻlsa ham hayot toʻxtamaydi. Tabiiy ofatlar boʻlib turishi tabiiy albatta.

Rudniyda ham suv toshish xavfi mavjud. Chunki shahardan oʻtadigan Tobol daryosi sathi ham koʻtarilganligidan xabar qilishgan. Bu daryo suvining sathi koʻtarilgani oqibatida Rossiyaning bir nechta hududlarida suv toshqini boʻlyapti.

Hay qiziqda, bir tajriba. Koʻraylikchi.

Dilni xira qilib, koʻzimga ham govmichcha chiqqan. Tezlatyapmiz jarayonni. 😁

Hozir soat 21:00. Qarindoshlar Navoiydan chamasi beshlarda yoʻlga chiqishgan. Men Uchqahramondan ilashishim kerak. Lekin hozircha ishdaman. Yoʻq ish emas-u, Adliya vazirligiga intellektual mulkimizga dahil qilganlarga chora koʻrishini soʻrab, xat yubordim. Har holda bir necha yillik mehnat, hali oldinda katta-katta rejalarimiz bor, bunga yaʻni Laluʻga bogʻliq.

Aynan shu intellektual mulk oʻta muhim narsa, nazarimda. Aynan shu sabab innovatsiyalarga boy, yangi dunyodamiz. Aynan shu hodisaga jiddiy qarashim kerak.

Sen kimnidir huquqini buzar ekansan, albatta seni ham huquqing buzilajak. Menimcha, hozir raqamli dunyoda kontentchilarning eng katta dushmani aynan shu koʻchirmakashlar boʻlsa kerak.

Hay, endi boraylik, albatta davr kelib, intellektual mulk haqida ham yozaman. Va navbatdagi postlarim albatta Qozogʻistonga sayohat toʻgʻrisida boʻladi. 😊